Person:Margaret II, Countess of Flanders (1)

Marguerite des Flandres
Facts and Events
Name Marguerite des Flandres
Alt Name[5] Margaretha van Vlaanderen
Alt Name[5] Margaretha van Constantinopel
Alt Name Margaret of Flanders
Gender Female
Birth? 2 Jun 1202 İstanbul Province, TurkeyThen:Constantinopel House of Flanders
Alt Birth? 7 JUN 1202 Hainaut, Belgium
Title (nobility)? Countess of Flanders and Hainaut
Alt Marriage BEF 23 JUL 1212 to Bouchard IV d'Avesnes
Alt Marriage Mar 1211/12 to Bouchard IV d'Avesnes
Alt Marriage 1212-03 Oizy,Namur,,Belgiumto Bouchard IV d'Avesnes
Marriage 23 JUL 1212 Le Quesnoy, Franceto Bouchard IV d'Avesnes
Divorce 1221 from Bouchard IV d'Avesnes
Marriage 15 NOV 1223 to William II , of Dampierre
Title (nobility)? from 5 May 1244 to 1280 Gravin van Vlaanderen en Henegouwen, Countess Of Flanders
Death[5] 10 FEB 1280 Gent, Oost-Vlaanderen, Belgium
Burial? 1282 Flines-les-Morta, Nord, FranceAbdij van Flines
Reference Number? Q467014?


the text in this section is copied from an article in Wikipedia

Margaret, called of Constantinople (2 June 1202 – 10 February 1280) was countess of Flanders from 1244 to 1278 and also countess of Hainaut from 1244 to 1253, and again from 1257 until her death.

This page uses content from the English Wikipedia. The original content was at Margaret II, Countess of Flanders. The list of authors can be seen in the page history. As with WeRelate, the content of Wikipedia is available under the Creative Commons Attribution/Share-Alike License.
References
  1.   Margaret II, Countess of Flanders, in Wikipedia: The Free Encyclopedia.
  2.   KdG reeks 6, in Www.kareldegrote.nl.
  3.   Marguerite, Comtesse de Flandre, Hainaut et Namur, in Lundy, Darryl. The Peerage: A genealogical survey of the peerage of Britain as well as the royal families of Europe.
  4.   MARGUERITE de Flandre (2 Jun 1202-10 Feb 1280), in Cawley, Charles. Medieval Lands: A prosopography of medieval European noble and royal families.
  5. 5.0 5.1 5.2 Biografie, in Wikipedia: The Free Encyclopedia, [[1]], gevonden 2015.

    Margaretha II van Vlaanderen, ook wel Margaretha van Constantinopel (ca. 2 juni 1202 - Gent, 10 februari 1280), was gravin van Vlaanderen van 1244 tot 1278 en als Margaretha I gravin van Henegouwen van 1244 tot 1280. Zij was de tweede dochter van graaf Boudewijn IX van het graafschap Vlaanderen en Henegouwen (VI), en Maria van Champagne. Haar vader werd in mei 1204 ook keizer van Constantinopel.

    Na het overlijden van haar moeder (1204) en het verdwijnen van haar vader (april 1205) liet de Franse koning Filips Augustus haar met haar zuster Johanna in 1208 op 6;-jarige leeftijd naar het hof in Parijs overbrengen om haar te onttrekken aan anti-Franse invloeden in Vlaanderen. Gedurende haar tijd in Parijs werd ze samen met haar zuster bekendgemaakt met de Cisterien orde, mogelijk mede door de invloed van Blanca van Castilië, de toekomstige Koningin-partner van Frankrijk[1].

    Toen Margareta haar kinderloze zuster Johanna in 1244 opvolgde als gravin van Vlaanderen en Henegouwen, benoemde zij haar zoon Willem tot enige erfgenaam (1246). Daarop begon een strijd tussen de kinderen uit Margaretha's beide huwelijken, de Avesnes en de Dampierres: de Vlaams-Henegouwse Successieoorlog. De Franse koning, in 1246 met de arbitrage belast, wees Vlaanderen toe aan haar zoon Gwijde van Dampierre en Henegouwen aan haar zoon Jan van Avesnes, feitelijk later haar kleinzoon Jan I van Avesnes. Niettemin bleef de vete tussen de beide huizen voortwoeden, zelfs tot in de volgende eeuw. Margaretha zelf stond heel de tijd aan de zijde van de "Vlaamse" Dampierres. De "Henegouwse" Avesnes verbonden zich door het huwelijk van Jan van Avesnes met Aleid van Holland met de Hollandse graven, die ongedaan wilden maken dat zij voor Zeeland leenhulde verschuldigd waren aan Vlaanderen. Zij betwistten ook het bezit door de Dampierres van Rijks-Vlaanderen.

    De Franse koning maakte van deze scheidsrechterlijke uitspraak gebruik om zijn positie te versterken:

    - hij brak de macht van Vlaanderen-Henegouwen
    - hij bezorgde Vlaanderen een vijand in de flank, aangezien de Avesnes zich niet bij de uitspraak neerlegden, dit op grond van het feit dat koning Lodewijk IX van Frankrijk (de Heilige) beslist had over gebieden waarover hij geen leenheer was (Rijks-Vlaanderen in tegenstelling tot Kroon-Vlaanderen).
    Het conflict laaide weer op toen Willem II van Holland koning van Duitsland werd. De graaf van Holland (Willem) hield Zeeland in leen van Vlaanderen (Margaretha), terwijl de graaf van Vlaanderen Zeeland weer in leen had van de Duitse koning (Willem dus). Willem weigerde daarom leenhulde aan Margaretha te bewijzen. In 1252 verklaarde Willem dat Margaretha al haar lenen had verloren en gaf ze aan Jan. Margaretha verzamelde een groot leger, waar ook huurlingen uit heel Noord Frankrijk deel van uitmaakten. Terwijl Willem en Margaretha in Antwerpen onderhandelden, viel haar leger op 4 juli 1253 Walcheren aan. De plannen waren echter uitgelekt en de Hollanders vielen het Vlaamse leger al aan terwijl het zich op het strand ontscheepte, en brachten het een zware nederlaag toe (Slag bij Westkapelle).

    In een laatste poging om de Avesnes te verslaan, gaf Margaretha het graafschap Henegouwen aan de Franse prins Karel van Anjou. Die werd in 1254 echter verslagen bij Valenciennes.

    De oorlogen hadden Vlaanderen veel geld gekost. Margaretha was genoodzaakt veel macht aan de steden te geven, in ruil voor geld. Ze was wel in staat om Béthune (1263), Dendermonde (1263) en Namen (stad) (1264) te verwerven. Maar in 1275 moest ze een ongunstige vrede met Engeland sluiten in een oorlog over de handel in wol.

    Op 29 december 1278 deed Margaretha in Vlaanderen troonsafstand ten gunste van haar zoon Gwijde van Dampierre. In Henegouwen bleef zij zelf aan de macht tot aan haar dood: ze werd aldaar opgevolgd door haar kleinzoon Jan II van Avesnes. Door het huwelijk van haar zoon Jan van Avesnes met Aleid van Holland werden Henegouwen, Holland en Zeeland in 1299 (in personele unie) verenigd.

    Margaretha II van Vlaanderen overleed te Gent in 1280. Geheel volgens haar laatste wilsbeschikkingen werd haar lichaam bijgezet in de door haar gestichte Abdij van Flines.